تقریبا دو سال و نیم اینجا بودم.اتفاقات زیادی نیافتاد.اونچه که فکر میکردم رو گفتم.کامنتهای مغرضانه و سمت و سو دار هم زیاد دیدم.اما مهم نیست...

3 نفر از بلاگرها رو هم از نزدیک دیدم.از همه قسمتهاش شیرینتر و ندیده ترش،محمد هادی عزیز بود و هست.دوست داشتم با تمام بیسوادیم،بتونم منظورمو برسونم.اگر شد که چه خوب،اگرم نشد،اشکالی نداره.مهمش اینجا بود که به اونچه که گفتم،سفت وسخت اعتقاد داشتم و دارم.

اتفاق بد هم افتاد.اما اونم مهم نیست.کلهم اجمعین،جالب بود...

بیخیال..

لول...(ال.او.ال)

بالاخره هر بلاگی،یک روزی بسته میشه،اما بلاگ ما شب بسته شد!...لول..

این شتری بود که چند وقتی بالای سر بلاگ ما ایستاده بود و بالاخره زرتی افتاد روش.

من از اولشم بلاگر نبودم.اساسا من مجازی نبودم و نیستم.قبل از این بلاگ،بلاگ دیگه ای داشتم که بسیار دوستش داشتم.بلاگ آدموار و مفیدی بود،که بسته شد.در مورد موضوع خاصی بود و همسایگانم هم همگی حقیقی بودن...اما این بلاگ رو طور دیگه ای دوست داشتم،هر چند که آخرشم بلاگ! نشد...

نکته بدش اینجاست که اینجا دیوارش موش داره..اونم چه موشهایی...اندازه گوریل!

با بعضی دوستان یا با بلاگهاشون در ارتباط خواهم بود.

بخش نظرات فعال خواهد بود و اگر فرصت کنم،آخرین موسیقی این بلاگ رو میذارم.

خلاصه که با قلبی آرام و روحی مطمین از میان شما رفتیم..........

                                                                                    امضا: برادر ارزشی"حاج اکبرآقا اکبری